29

Obudziwszy się dziś rano jako stara i cyniczna kobieta, usłyszałam dzwonek do drzwi. Nie zwykły dzwonek,  tylko natarczywe, kilkukrotne dzwonienie, które ma miejsce zawsze wtedy, kiedy zalewamy sąsiadom mieszkanie, albo jak słucham za głośno muzyki o czwartej nad ranem. Myślę sobie nie no znowu coś, jakiś pęknięty wężyk od kibla, Sleigh Bells, którymi się nadal jaram, nowe Crystal Castles, które mi się podoba, stare Crystal Castles, bo słucham dla porównania i trochę dla przypomnienia też, a może coś z balkonu spadło, albo za późno włączyłam pranie i sąsiedzi się wściekli, że ich obudziła waląca pralka. Czasami fatalnie mieszka się w bloku. Ale nie tym razem. Okazało się bowiem, że to dwaj panowie ze spółdzielni przyszli, aby nam wymienić liczniki na wodę. Mieli zdjąć stare i zamontować takie nowe supernowoczesne, wypasione, radiowe liczniki, które nie będą wymagały comiesięcznych wizyt w celu ich spisywania. Ja w piżamie, w stanie porannego rozpirzenia, z rozwalonymi włosami, resztkami makijażu, w trakcie robienia sobie kawy i snucia dość poważnych refleksji o starzeniu się, miłości, przyjaźni, zdrowiu psychicznym, natężeniu absurdu w moim – już nie tak krótkim – życiu (zwłaszcza przez ostatnie dwa lata), pracy, pisaniu i wszystkim tym jeszcze o czym myśli się rano w dzień urodzin. Panowie na moje lekkie zaskoczenie i chwilowe zaćmienie umysłu (gdzie są kurwa te wodomierze? aha, w kuchni, dobrze, to ja już odsuwam suszarkę i inne kuchenne szpargały) zareagowali lawiną dowcipów. Ogólnie zrobiło się dość miło. Jeden pan zakładał liczniki, drugi zaś spisywał protokół i zadawał mi różne pytania, jak np. o to czy mieszkam tu sama, czy z kimś. Ja na to, że z kimś, że całkiem sporo nas tutaj mieszka, że teraz akurat jestem sama, ale za chwilę wróci mój współlokator, który pojechał tylko zawieźć swoją dziewczynę do pracy. Na to pan od protokołu przerwał na chwilę jego spisywanie, spojrzał na mnie znad kartki i poważnym tonem stwierdził: ” To oni chyba nie są zbyt długo razem, jeśli jeszcze zawozi ją do pracy”.

Nie wiem czy gorzej jest być starą i cyniczną kobietą, czy cynicznym mężczyzną, których spotykam na każdym kroku? Czy woda w Poznaniu jest skażona? Może te nowe liczniki są w stanie odpowiedzieć mi na to pytanie, w końcu są tak zajebiście nowoczesne.

Tak czy inaczej piosenka, albo nawet dwie. Z płyty, którą siostra podarowała mi dokładnie dziesięć lat temu, i którą nadal niezmiennie uwielbiam. Zwłaszcza ten drugi kawałek, niekoniecznie w wersji koncertowej, choć ta akurat jest bardzo dobra.